Saulo

> Jeśli śmierć jest końcem jednostki, to z jednej strony trzeba się
spieszyć,
> żeby coś przed nią osiągnąć, bo czas jest krótki, a z drugiej strony
równie
> dobrze można sobie wszystko odpuścić, bo po co się szarpać, gdy
życie
> ludzkie to przelotny absurdzik bez znaczenia i bez dalszego ciągu, w
który
> jest się wrzuconym i z którego zostanie się prędzej czy później
wyrzuconym.

Niestety tylko nielicznym jednostkom udaje się wykorzystać czas,
osiągnąć cel i zostawić potomnym coś trwałego.
Cała reszta może sobie odpuścić i nawet nie pytać o sens istnienia.

V-V