Bla, bla, bla... Tyle przed zaśnięciem zostaje mi z całego dnia gadania.
Niby to nie wiele, ale zawsze coś jest; w końcu i tak, gdy się budzę rano,
wszystko co należy do dnia poprzedniego jest historią, której nie da się
zmienić, ani odwrócić. Jakie jest więc znaczenie tego, że uda mi się coś z
tego minionego dnia zapamiętać. Generalnie myślę sobie: co będzie, to
będzie, a co było, to było.
To pokazuje moją naiwność, i mój brak wpływu na rzeczywistość. Jestem jak
kłoda drzewa wrzucona do rzeki; na razie płynę z prądem, ale prędzej, czy
później, rozbije się o jakąś skałę, albo spadając z wodospadu. Potem ktoś
mnie wyłowi, i zrobi sobie ze mnie półkę na narzędzie do garażu. Będzie
ciekł po mnie olej i będę śmierdział benzyną...



--
[Ennio Morricone - L'uomo dell'armonica]
--
www.nawrocki.art.pl - psycho circus project