Użytkownik "Lelepeta" napisal:
>
> Czy waszym zdaniem można pomóc partnerowi w
> przełamaniu pewnych barier, kompleksów czy raczej
> musi się z nimi uporać sam?

I jedno, i drugie. Z tym, ze na pewno to pierwsze bez tego drugiego nic
nie da.

> Dziewczyna z która się spotykam ma 21 lat, ale w
> świadomości jej rodziców zatrzymała się na 16
> roku życia.

A w jej wlasnej?

> Bardzo boi się sytuacji, gdy musi występować przed
> ludźmi,

Wielu ludzi ma treme - nawet ci znani i lubiani.

> szczególnie nowymi,

To co nowe wywoluje zawsze pewne obawy - w koncu niewiadomo czego sie
mozna spodziewac.

> nawet wśród swoich znajomych ma wrażenie, że gdy
> tylko zachowa się niestandardowo jest obserwowana
> i oceniana.

To jej powiedz, zeby nie robila z siebie pepka swiata ;-) Moze nie tak
doslownie bo jesli nie zrozumie to sie przed Toba zamknie, ale wydaje mi
sie, ze moglbys jej to dac do zrozumienia w rozmowie. Ludzie maja mase
wlasnych problemow, sa zajeci soba a nie ciaglym ocenianiem Twojej
dziewczyny. Zreszta niech sie zastanowi, czy ona na kazdym kroku wnikliwie
przyglada sie innym i koncentruje sie na wylapywaniu czyichs potkniec.
Jesli nie a oczekuje tego od innych to tym bardziej swiadczy o jej
pepkocentryzmie ;)

> Nie potrafi doświadczać intymnych chwil bez analizowania
> rozwoju sytuacji, boi się, że sytuacja wymyka się spod
> kontroli,

Czasem czlowiek samym strachem doprowadza do tego czego sie tak bardzo
obawial.

> że wydarzy się coś złego - przynajmniej ja tak to
> interpretuję..

A to nie rozmawialiscie o tym? No to lipa... myslalem, ze tak naprawde
jest, a okazuje sie, ze to tylko Twoj punkt widzenia.



Z gory uprzedzam, ze nie jestem psychologiem. Przepraszam tez, za byc moze
nieco zbyt ostry ton, ale sam przez to kiedys przechodzilem. Gdyby wszyscy
sie ze mna cackali jak z jajkiem, gdybym sam tak robil - nadal unikalbym
ludzi. A tak ostatnio sprawdzilem sie w pracy rachmistrza gdzie cala praca
opiera sie na kontaktach z ludzmi i umiejetnym podejsciu do nich :)



pozdrawiam
Greg