ostro pojechałeś stary. jak miałem naście lat, też się nad tym
zastanawiałem. teraz wiem, że nic się nia da wymysleć, i że po
paru latach zastanawiania się możesz zostać albo scientycznym
egocentrykiem, albo wierzącym ascetą. bo to zależy od indywidualnych
cech osobowości. ja zawsze byłem ni to rzeźbiarz, ni fantasta; i tak
stałem się tym drugim, samotnym wierzącym ascetą.

cała rozkminka rozchodzi sie o to, czy znajdziesz coś, co Cię na
tyle zajmie i zainteresuje, że przestaniesz myśleć o tym
wczesniejszym. ożeń się; będziesz zdrowszy.

uksen