Użytkownik "nawrocki" <p...@n...art.pl> napisał w wiadomości
news:bgo7bg$8gl$1@news.onet.pl...
>. Taki mistrz sztuki to ma dobrze;
> mieszka w willi, i zapraszają go na wykwintne bankiety.
>........ - byłbym szczęśliwy.

Jego nie interesują bankiety, katamarany czy ...mistrzostwo. Prawdziwy
mistrz robi takie rzeczy na marginesie, nie robi ich w ogóle albo są one
emanacją jego strategii, która niekoniecznie odzwierciedla jego PRAWDZIWE
wnętrze.

dalej...

> Ten mistrz miałby
> wielkie wejście. Najpierw dostałby Literacką Nagrodę Nobla za swoje
> pamiętniki, nie mógłby jednak mieć więcej niż dwadzieścia pięć lat,
ponieważ
> mistrz sztuki musi być młody, by móc podbić serca młodzieży. Te pamiętniki
> mistrza nie musiałby być znane; wystarczy, że doceniliby je krytycy.

PO CO ?? Po co mistrzowi docenienie ze strony krytyków ? To wszystko jest
jednym wielkim folgowaniem sobie i podsycaniem własnego ego. Czy tak robi
mistrz ? CO ?

>Dzięki
> tej nagrodzie po pamiętniki mistrza sięgnąłby szerszy czytelnik.

Marzenie ściętej głowy :) I co by zobaczył ?? Sądzisz, że COŚ ??

> Mistrz powinien być szanowany za swoje dzieła i za
> swoją postawę wobec świata, nie zaś za swój wizerunek. Mistrz na szacunek
> ludzi powinien zasługiwać sobie pracą dla tych ludzi.

Owszem, ale gdyby wymagała tego sytuacja należy mistrzowi napluć w twarz. On
to zrozumie.

Może ci tzw. 'prawdziwi mistrzowie' folgują sobie w tym 'mistrzostwie'. W
efekcie folgują sobie we wszystkim, ponieważ są usprawiedliwieni (czty. sami
się usprawiedliwiają). To są zwykli ludzie (zwykle przebiegli), szarlatani z
odrobiną Iskry Bożej albo całkowicie nieświadomi oszuści, którzy stroszą się
w piórka (zawoalowani głupcy).

P.S. Przypomnij sobie opowieść o księciu Sidartha. Co on zrozumiał ?

silvio