Hanka pisze:
> On 1 Maj, 11:37, Piotr <p...@b...pl> wrote:
>
>> Hanka pisze:
>>
>>> A moze temat rozmowy byl dla nich tak istotny,
>>> ze chcieli ja kontynuowac, niezaleznie od okolicznosci
>>>
>> Nie był Haniu tak istotny.
>> Chyba odrobinkę straciłaś dystans do tej sprawy.
>>
>
> Mnie tu w zasadzie nie ma :)
> Ale: lubie Cie i chce Ci, w pewnym sensie, pomoc
> w dostrzezeniu drugiej strony medalu.
>
>
>> Poza tym nawet jeśli, to można najpierw przywrócić
>> jakiś porządek rozmowy, a potem kontynuować już
>> w odpowiednich warunkach.
>>
>
> Mozna.
> Kto ma ustalic ow porzadek?
> W jaki sposob nalezy go przywrocic?
> Co to znaczy: odpowiednie warunki?
>
> Zobacz, jak wielu uzgodnien trzeba dokonac,
> by w odpowiedzi na powyzsze pytania uzyskac,
> tu i teraz, consensus.
>
> Oczekiwania, ktore pokladamy w innych,
> nieczesto maja szanse na realizacje.
> Miedzy innymi z powodu braku uzgodnien.
> Uzgodnienia zas wymagaja kompromisow.
>
> Znacznie prosciej jest a priori uznac, ze Oni
> sa glupi, a Ja nie. Ze Ja mam racje, a Oni nie.
>
> I co wtedy?
> Dozywotni plonk dla calego swiata?
>

No właśnie, ów porządek, czy na prawdę trzeba go ustalać?
IMO każdy ma taki porządek w sobie, jest jakoś poukładany.
Wszyscy mniej więcej respektujemy te same wartości
i choć nawet czasem występują różnice w obszarze ich
postrzegania, to te 80% - 90% wartości myślę, że powinna być wspólnych.
Jeśli ktoś spada z tego przedziału, to chyba powinno się
jemu zwrócić na to uwagę, a nie poprzez bierną tolerancję to utrwalać.
Czy na pewno akceptacja rozmówcy jest zbędna do rozmowy z nim?
To na czym ma się taka rozmowa opierać, jak brak wartości poznawczych?
Czy to, że coś mi się nie podoba ma być pełni tożsame z tym, że dla
kogoś to jest hu*owe?
Ewa zarzuca mi szantaż, ale jeśli nawet stosuję automatycznie jakąś formę
nacisku, to co, nie powinienem? Nawet w słusznej sprawie?
Mam mieć ją gdzieś?
Owszem pokładamy oczekiwania w innych i czasem oni je spełniają,
a czasem sami je weryfikujemy, ale to nie oznacza przecież,
że mamy być jakimiś naturalnymi konformistami.
I nawet jak splonkuję cały świat, to wole się czuć dobrze z samym sobą,
niż byle jak z nim ;-)
Piotrek