Witam serdecznie,
nie jest to mój tekst, a ojca Wiesława Krupińskiego. Natknąłem się na te
rozważania przypadkowo w internecie, a ponieważ wydały mi się interesujące
zacytowałem je na grupie.
Andrzej

Użytkownik "... z Gormenghast" <p...@p...promail.pl> napisał w wiadomości
news:9ll7ef$bon$1@news.tpi.pl...
> O. Wiesław Krupiński z ph145.warszawa.sdi.tpnet.pl jako
> Andrzej <u...@w...pl> napisał w news:9ljtca$jj3$1@news.tpi.pl...
>
> > Po co żyję?
>
> dając jednak bardzo precyzyjną odpowiedź, a przy okazji nawoływanie
> do swoich racji. W moim przekonaniu list O.Wiesława nie jest inicjacją
> polemiki (która rzeczywiście mogłaby sie odbywać na pl.soc.religia),
> a jedynie apelem misjonarza niezorientowanego w obyczajach grup dysk.
> Aby list ten nie był odbierany jak zgrzyt na pl.sci.psychologia, trzeba by
> nawiązać z O.Wiesławem kontakt na płaszczyźnie psychologii, co, mam
> nadzieję, jest możliwe. Wszak pasterz dusz posiada głęboką wiedzę
> o potrzebach psychicznych, lękach, stanach emocjonalnych swych owieczek.
>
> /.../
> > Cała ludzka bieda polega
> > na tym, że współczesny człowiek nie stawia sobie najważniejszego pytania
> > o sens tego wszystkiego co czyni i o celowość własnego życia.
>
> A czy nie jest tak, że właśnie cała ludzkość stawia sobie to pytanie i w
ogromnej
> wiekszości nie znajduje satysfakcjonującej odpowiedzi? Gdyby była ona tak
> jednoznaczna jak jeszcze kilkaset lat temu (bez alternatywy naukowej i
pytań
> o tym charakterze), na ziemi panowałby pewnie nadal błogi spokój... ;)
>
> > Sprawy ziemskie tak bardzo pochłaniają jego czas i energię, że nie
> > ma on już sił, aby zastanawiać się nad tym problemem.
>
> Czy rolą współczesnego duchownego jest opuszczanie zasłony na wszystkie
> okna wiedzy materialnej, zasłony z wymalowaną kolorowo boską, jedynie
> słuszną prawdą? Czy współczesny duchowny nie dostrzega, że obok malowanych
> przez niego obrazów istnieją konkretne pytania, na które odpowiedzi
poprzez
> wiarę są ucieczką w świat fantazji? Jak młody, obudzony do samodzielnego
> myślenia, kilkunastoletni człowiek ma pogodzić we własnej psychice
sprzeczności
> wynikające z dogmatów kościoła z nauką racjonalnego myślenia i
wnioskowania,
> jaka jest od niego wymagana we współczesnym świecie. Wymagana do całkiem
> realnego przeżycia!
>
> /.../
> > Jakże wielkim ratunkiem dla wielu jest cierpienie, które nie pozwala już
na
> > takie zabieganie. Taki człowiek ma wtedy więcej czasu, aby pewne sprawy
> > przemyśleć i zastanowić się nad prawdziwym sensem swego życia.
>
> Swego czasu szukaliśmy tutaj na grupie odpowiedzi na pytanie, jak
wyglądają
> wykłady na uczelniach katolickich, gdzie oprócz naturalnej wiedzy
kanonicznej
> spodziwać by się należało wykładów o świecie współczesnym, o jego
problemach
> a przede wszystkim o sposobach przezwyciężania w ludziach sceptycyzmu
wobec
> spraw wiary. Z wykładu O.Wiesława wynika, że nie był on obecny na tych
lekcjach
> albo że takie lekcje w ogóle się nie odbywają. Ale jeśłi się nie odbywają
to znaczy,
> że kościół traci kontakt z rzeczywistością! Nie rozumie potrzeb
współczesnego
> człowieka, szczególnie młodego.
>
> /.../
> > Niestety całe to dzisiejsze pogańskie zabieganie świadczy tylko o braku
> > wiary, również wśród tych, którzy wyznają tylko ustami, że wierzą w
Boga.
>
> Dokładnie tak. Brak wiary u ludzi słabych jest strasznny w swych
konsekwencjach,
> ale nieunikniony wobec dylematu pogodzenia w jednym umyśle wiary i wiedzy.
>
> /.../
> > Największą ciemnością kończącego się XX wieku jest brak wiary w życie
> > wieczne i zaślepienie sprawami ziemskimi,
>
> Ale współcześnie światłem jest wiedza (jakże niedoskonała i niekompletna)
> a nie wiara. Wiara jest jedynie obrazkiem namalowanym na oknach wiedzy,
> przesłaniającym miejsca do których ona jeszcze nie dotarła.
>
>
> > O. Wiesław Krupiński
>
> Nie zapraszam O.Wiesława do polemiki na temat wiary.
> Zapraszam do rozmowy o stanach psychiki współczesnego człowieka.
>
>
> --
> serdeczności
> Allfred
> ~~~~~~~~~
>