Pani Ewa napisała:

>>>> Postanowiłem użyć do schabu. Zawijanego. Kotletowo rozbite kawałki
>>>> schabu posypałem utłuczonym zielem angielskim. Tu nie wolno sobie
>>>> żałować, nie da się tego przeangielskozielić -- na jeden kawałek
>>>> trzeba dobrych parę ziarenek. Sypane tylko z jednej strony,
>>>> wewnętrznej niejako. Tymi płatami pozawijałem po dwa kapary, suszoną
>>>> morelę, kilka dużych rodzynek, ćwiartkę nieśplika i kawałeczek cebuli.

[...sos paprykowo-ananasowy...]

> Sos moim zdaniem jest w porządku, taki po prostu słodko-kwaśny (testując
> kubkami smakowymi literki), ale jak się skomponował smakowo farsz?

Farsz w sensie nieśpliki i inne trele morele w zawiniątku? Jest coś
takiego, jak "schab ze śliwką". Potrawa, która znalazła się między
innymi w kanonie kuchni weselnej -- a to oznacza, że tolerowana być
musi przez wszystkie ciocie i wujki, więc za szokującą kompozycję
trudno ją uznać. Robi się to tak, że w całym kawałku schabu należy
przez środek wydłubać dziurę, a do niej ponawpychać suszonych śliwek.
I piec następnie. Smakowo taka słodka śliwka komponuje się z wieprzem
dobrze. Wadę ma ów schab taką, że zbyt dużo w nim schabu. Zawilec,
na którym teraz testujemy kubki, wady tej jest wyzbyty -- proporcje
między mięsem a resztą są w nim lepsze. No i czynimy cnotę z tego,
co w wieprzowinie jest wadą -- poddana dłuższej obróbce termicznej
sztywnieje.

Schab nie jest rzeczą o przesadnie intensywnym czy charakterystycznym
smaku. Dlatego dobrze łączy się z mocnymi smakowo suszonymi owocami.
Korzenie też mu dobrze robią. W tym wydaniu najbardziej podchodzi mi
ziele angielskie, chociaż odrobina goździka też jest niczego sobie.
A jeśli już koniecznie miałby być pieczony w całości, to oczywiście
bez kminku nie da rady.

Jarek

--
Potem zaś przyszła długa seria rozróżnień między trelami i morelami: że
pierwsze są łyse, a drugie mają włoski, a dalej -- jakie są rymy do słowa
"kapustka" i jakimi słowy obraził papież Ulm z Pendery antypapieża Mulma,
i kto ma grajnicę grzebienną.